Toekomst
Toen ik een jaar of 14 was, fietste ik eens naar huis met een jongen uit mijn klas. Samen fantaseerden we hoe het zou zijn als je je eindexamen had gehaald. 'Dan ligt écht de hele wereld voor je open!' was onze conclusie. Later, toen ik eenmaal studeerde, had ik hetzelfde gevoel over afgestudeerd zijn. Nooit meer opzien tegen een tentamen. Nooit meer als een idioot naar de universiteit fietsen in de hoop dat de cijferlijst er hing. Nooit meer zwoegen voor conceptuele meta-analyse of andere wanstaltige vakken waarvan ik me achteraf nauwelijks kan voorstellen dat ik ze echt heb gevolgd én gehaald. Als ik maar eenmaal klaar was, zouden er geen problemen meer bestaan. Geen enkele onzekerheid. Ik zou dat papiertje hebben als tastbare mijlpaal, als bewijs van geschiktheid voor deze maatschappij, en er zou me niets meer in de weg staan.Nooit had ik kunnen denken dat als ik eenmaal afgestudeerd was, alles er nog onzekerder op zou worden. Ik ben nu 27 jaar oud, heb twee universitaire diploma's, een suf baantje en geen idee waar ik over een jaar zal werken. Na een paar jaar dralen weet ik wel eindelijk waar ik écht in verder wil. Of eigenlijk heb ik dat altijd al geweten, maar ik durf er nu pas echt voor de volle honderd procent voor te kiezen. Soms heb ik spijt dat ik er niet eerder voor ben gegaan. Soms zit ik zo vol ideeën dat ik amper weet waar ik moet beginnen. Soms duizelt het me gewoon. Het idee dat je niet op een knop kunt drukken en de toekomst kunt bestellen die je zo graag wil. Dat je moet berusten in onzekerheid, of je wil of niet.
Toen ik 14 was, dacht ik dat je met je schooldiploma de hele wereld op zak zou hebben.
Toen ik 20 was, dacht ik dat je alleen maar hoefde af te studeren om alles te bereiken.
Nu ik 27 ben en mijn diploma's al gehaald heb, kan ik niets anders meer dan denken: ik merk wel waar het heen gaat. Soms maakt die gedachte me gek, soms juist rustig.
Het is niet anders. Ik zie het wel.
drie reacties:
Weer heerlijk even bij gelezen op je web-log. En meid, wat schrijf jij toch fantastisch (dat hoor je vast niet vaak genoeg 
)
En de toekomst. Ach, je overgeven is een van de mooiste dingen aan het leven, toch? :)
Liefs
Jouw toekomst? Je wordt gewoon fulltime schrijfster! Niets geen suffe baantjes meer!!
Toch??
Hey, ik weet allang wat jouw bestemming is. Ik kan niet wachten om een boekenkast vol met jouw boeken te hebben... Ik ben blij dat je er nu voor de volle 100% voor durft te gaan.