28 Jan 07 - 00:23Kunstschaatsen
Programma's als Sterren dansen op het ijs en Dancing on ice volg ik niet. Raar eigenlijk. Ik vind het fascinerend om te zien hoe iemand in korte tijd heel veel kan leren, bovendien vind ik het ook leuk om naar kunstschaatsen te kijken.
Toen ik een jaar of acht was ging ik een keer met mijn tante en een collega van haar mee naar de ijsbaan. Wat we daar precies gingen doen weet ik niet meer, wel herinner ik me nog goed dat er op dat moment een klasje kunstschaatsen aan de gang was. In dat klasje zaten kinderen van mijn leeftijd. Jaloers keek ik naar het ijs: dat wilde ik ook wel. 'Waarom heb je dat dan niet gewoon gevraagd?' vroeg mijn moeder toen ik het er laatst over had nadat ik de film Ice Princess had gezien en er weer aan moest denken. 'Als je gezegd had dat je dat leuk had gevonden dan had je het best mogen doen.'
Tja. Ik en kunstschaatsen. Het lijkt een potsierlijke combinatie. Echt veel ritmegevoel heb ik niet en lenig ben ik al helemaal niet. Ik vraag me wel eens af hoe het was gegaan als ik destijds gewoon met die lessen was begonnen. Was dan gewoon op heel jonge leeftijd gebleken dat ik een enorme kruk was op kunstschaatsen of had ik na een paar jaar les toch wel heel aardig over het ijs kunnen zwieren? Als al die sterren van over de veertig het nog binnen een paar maanden kunnen leren, waarom ik dan toen niet? Al was ik geen wereldkampioen geworden, ik had dan nu in elk geval een conditie en een lenigheid die niet zo zwaar benedengemiddeld zijn als nu het geval is.
Hoewel ik wel denk dat ik inderdaad een kruk op kunstschaatsen was gebleken. En waarschijnlijk na twee maanden en om en nabij de tweehonderdvijftig blauwe plekken op mijn kont gewoon was afgehaakt. Ik ben gewoon a-sportief, ik heb nooit een sport langer volgehouden dan een jaar. Waar heb ik allemaal wel niet opgezeten? Gym, korfbal, jazzballet, paardrijden, tennis. Dat laatste was de enige sport die ik nog een beetje leuk vond, maar toen ik een ongeluk kreeg, een jaar niet mocht sporten en mijn vriendinnetje opeens tien niveaus hoger zat dan ik, was de lol er wel een beetje af. Echt een volhouder ben ik op sportgebied nooit geweest. Er is vast geen groots kunstschaatstalent aan mij verloren gegaan. En toch, tóch vind ik het soms op een heel wazig moment wel eens een beetje zonde.
Een ding weet ik wel, ík hoef het nu op mijn zevenentwintigste niet meer te proberen
Daar is in elk geval een eenduidig antwoord op te geven.
-
§ ¶
24 Jan 07 - 21:58Floaten
Mijn ouders zeggen nou al jaren dat ik eens yoga moet proberen om eindelijk eens te leren ontspannen. Nou is het toevallig zo dat ik allang eens yoga geprobeerd heb, namelijk op de middelbare school. Echt ontspannen werd ik er niet van, sterker nog, ik had de hele week spierpijn en dan moest ik alweer. Misschien is die ene yoga-ervaring ook wel niet representatief, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik deze week in de Viva las dat floaten twee keer zo effectief is als yoga. Ha! Dát heb ik nou altijd al eens willen proberen.
Zo'n cabine lijkt trouwens net een pro-box voor op je auto. Misschien word je er wel acuut claustrofobisch van. Toch trekt het me wel om eens een half uurtje gewichtloos te zijn. Soms probeer ik te "floaten" in het zwembad en dat lukt nog wel aardig ook, alleen komt er altijd een moment dat je je kop stoot tegen de rand of dat er een kind op je springt. Om het nog niet te hebben over de chloor die langzaam je neusgaten vult. Dat is dan weer minder ontspannend.
Soms fantaseer ik wel eens dat ik een eigen float-cabine heb. Of, als ik echt goed op dreef ben, een heel eigen ontspanningscentrum, waar zich dan verder nog een zwembad bevindt (zo eentje waar je ook naar buiten kan zodat je met je lichaam in het warme water zit en met je hoofd in de frisse lucht, net als bij Centerparcs), een whirlpool, een solarium, een sauna en een geluidsdichte karaoke-ruimte met 100.000 liedjes. Als je dat allemaal afgelopen hebt zoef je met de lift rechtstreeks naar je ultra-opgeruimde, serene slaapkamer waar je zo tussen de lakens rolt en in slaap valt.
In werkelijkheid kan ik waarschijnlijk nét een floating sessie betalen. Dat is namelijk gruwelijk duur en niet iets wat je elke week doet. Plus dat er natuurlijk helemaal geen lift rechtstreeks naar mijn slaapkamer gaat (en al helemaal niet naar een serene, opgeruimde slaapkamer) en dat ik dus op z'n minst nog een uur door de ontnuchterende kou moet voor ik in mijn pyjama kan schieten. In dat uur is me allang weer te binnen geschoten waar ik allemaal over aan het piekeren was vóór ik in die float-cabine ging liggen en als ik thuis ben is er weinig meer van die ontspanning over.
Soms is het nog niet zo'n gek idee om rijk te zijn...
-
§ ¶
22 Jan 07 - 00:48Gesprek onderweg
Zo vaak gebeurt het niet dat je ergens onderweg zomaar een heel leuk gesprek hebt met een wildvreemde. Mensen in de bus of tram kijken uit het raam. Dromen weg. Zitten met oordopjes in. Maken een sudoku. Lezen een krant of boek. Praten in een mobieltje, of met een bekende. Dat is verder prima. Ik ben niet iemand die klaagt over toenemend individualisme, oordopjes of mobiele telefoons in het openbaar vervoer.
Maar als het dan een keer wél gebeurt dat je onderweg een heel leuk gesprek hebt, voelt het bijna als een cadeautje. Ik had haar echt nog nooit gezien en in de tien minuten dat we samen in de tram zaten, bespraken we dingen die je normaal alleen bespreekt met mensen die je echt kent. Op het station moest zij de ene kant op en ik de andere en dat was het dan. Toen ze weg was had ik meteen spijt dat we niets hadden uitgewisseld. Dat ik haar waarschijnlijk meer zou zien.
Misschien is dat ook wel het bijzondere. Dat je dingen deelt met een voorbijganger die je normaal niet zomaar deelt. Misschien wórdt de wereld wel harder en egoïstischer en individualistischer. Maar zoiets is toch mooi ook mogelijk. Een mooi moment, een mooie gedachte.
Toch hoop ik dat ze weer een keer bij de halte staat...
-
§ ¶
18 Jan 07 - 22:47Ochtendmens
Soms lijkt het me best lekker om een ochtendmens te zijn. Gewoon eens op tijd in slaap vallen 's avonds en 's morgens energiek uit bed springen. Ik neem me nu al dagen voor om vroeg naar bed te gaan, maar het wil maar niet lukken. Wat is er toch zo moeilijk aan? Het is toch heel simpel, je trekt om tien uur je kleren uit, je stapt in bed, je doet het licht uit en kláár. Nee dus. Ik ben iedere morgen van plan om het te doen, maar 's avonds tegen twaalven loop ik nog te dralen. In het weekend is het soms nog erger. Dan blijf ik rustig wakker tot vier uur. Van dat energiek uit bed springen komt dus ook echt nooit wat terecht.
Ik denk vaak dat ochtendmensen zoveel opgeruimder en georganiseerder zijn dan avondmensen, en zoveel rustiger in hun hoofd. Misschien slaat het nergens op en heb je ook heel georganiseerde avondmensen en rommelige ochtendmensen, maar toch, dat idee heb ik gewoon. Om tien uur naar bed en om acht uur op komt nou eenmaal gedisciplineerder over dan om twee uur naar bed en om elf uur op.
En toch blijf ik het lekker vinden om laat naar bed te gaan. Al ben ik nog zo moe.
Misschien is het ook wel gewoon genetisch bepaald of je een ochtendmens bent of een avondmens. Zijn daar geen onderzoeken over gedaan of zo? Ik ga er toch eens iets over opzoeken. Een ding weet ik wel, vanavond gaat het me ook niet meer lukken om extra vroeg te gaan slapen. En morgen zal ik waarschijnlijk weer brak mijn bed uit kruipen. Ik zou om half acht kunnen beginnen op mijn werk, maar ik weet nu al dat me dat wéér niet lukken gaat. Alle goede voornemens ten spijt.
Gelukkig is het morgen weekend. Kan ik lekker uitslapen. Lang leve de vicueuze cirkel.
-
§ ¶
15 Jan 07 - 22:17Wintersport
Stiekem lijkt wintersport me best gezellig. Daarmee bedoel ik overigens niet het skieën zelf. Daar waag ik me niet meer aan. Heb het een keer geprobeerd, twaalf jaar geleden. Toen zag ik mezelf in gedachten al van de berg suizen en ik was haast teleurgesteld dat de skivoorzienig bestond uit een piepklein besneeuwd weitje. Niks geen pistes, geen stoeltjeslift, geen skileraren, niks. Alleen een heel klein weitje met sneeuw erop. Nou moet ik wel toegeven dat dat hele kleine weitje alleen op het allereerste gezicht zo klein was. Bij nadere inspectie bleek het voor een onervaren skiër met twee linkerski's - voor mij dus - net een zwarte piste. Een kwart van de afstand was genoeg om mijn knie te verdraaien, mijn ski's te ontkoppelen en de rest van de middag door te brengen met een kop dampende chocolademelk en het blad Küschelrock. Het was het einde van mijn skicarrière.
Nee, het is niet het skieën zelf dat me gezellig lijkt. Ook lijkt het me niks om tot in de kleine uurtjes de polonaise te lopen op Anton aus Tirol en Ik heb een toe-toe-toeter op m'n waterscooter. Ik stel me meer dingen voor als warme chocolademelk en Glühwein, een knisperende open haard, een stoombad, kaasfondue en een hele stapel bibliotheekboeken om mee op de veranda van het chalet te zitten. Voordeel is dan ook dat je egaal bruin wordt en niet zo'n maffe skibrilvormige witte plek op je gezicht krijgt. En je komt heerlijk uitgerust terug inplaats van met spierpijn en als het even tegenzit een gipsbeen. Ja, zo'n wintersportvakantie zie ik wel zitten.
Klink ik erg onsportief? Ik heb een verrassing: dat bén ik ook. Er zijn maar weinig sporten waar ik warm voor loop. Terwijl ik me toch jaar in, jaar uit voorneem om meer te gaan bewegen. Net als mijn rijbewijs halen. Die voornemens heb ik niet noodzakelijkerwijs alleen maar eind december/begin januari, maar eigenlijk het hele jaar door. En toch komt het er nooit van. Enfin, dat is natuurlijk weer een heel andere discussie. Wintersportvakanties, daar hadden we het over. Heel misschien ga ik gewoon nog eens lekker een weekje op zo'n berg bivakkeren.
Mocht ik in die week dan plotseling overvallen worden door onvermoede sportieve neigingen, dan moet ik maar gewoon gaan wandelen of zo. Ook erg sportief.
-
§ ¶
11 Jan 07 - 21:00Temperatuur
Volgens mij heeft een van de weergoden mijn vorige logje gelezen en besloten om mijn behoefte aan kou te vervullen zonder daar anderen mee lastig te vallen. Ik hoor de hele dag om me heen dat het zo warm is, collega's zitten met korte mouwtjes op het werk, mensen lopen met hun jas los, volgens het weerbericht is het haast lente (als je de regen en de wind even niet meerekent) en ik? Ik heb mijn dikste winterjas aan, zoek in de bushalte rillend naar een beschut plekje dat er uiteindelijk niet blijkt te zijn en loop de hele dag te vernikkelen van de kou. Niet dat ik klaag! Zeker niet. Ik heb de zomer al uitgekozen om over te klagen, vooral als het zo vies benauwd is en je 's nachts niet kunt slapen van de hitte. En ik wil niet zo'n klagende Nederlander zijn bij wie het ook nooit goed is en waar anderen dan weer over gaan klagen, maar volgens mij is mijn temperatuurregulatie wel een beetje in de war. Of misschien is er in mij wel een soort klimaatverandering bezig en ga ik hitte ooit nog heel lekker vinden. Ik kan me er niets bij voorstellen, maar wie weet.
Misschien moet ik toch maar blij zijn met die Poolse lente.
-
§ ¶
06 Jan 07 - 22:35Reisvoorbereidingen
We zijn nog maar terug van vakantie en kunnen alweer gaan aftellen naar de volgende. In maart gaan we namelijk naar Krakow in Polen. Ook dat wordt een familievakantie, alleen dan weer met andere familieleden. Als jullie nu denken dat ik wel een erg grote familie heb: dat klopt. Sterker nog, als je alle vakantiegangers van Driebergen én Polen bij elkaar zet dan heb je nog niet eens een tiende ontmoet.
Maar goed, waar het om gaat is, ik had me dus ingesteld op hele, hele strenge vorst in Krakow. Ik had me zo voorgesteld dat het minstens 20 graden zou vriezen. Aangezien ik graag met een vastomlijnd doel de stad in ga, had ik me voorgenomen dat ik voor maart, rúim voor maart een paar heel geschikte winterstappers zou vinden, robuust en warm. Voor mij geen dunne naaldhakjes om mee over de straatstenen van Krakow te glibberen, geen bevroren voeten in veel te zomerse schoenen. Als je op vakantie gaat, moet je je goed voorbereiden.
Bij de Bijenkorf vond ik het ideale paar laarzen. Van onder tot boven gewatteerd, stevige spekzolen, een paar kekke details en subtiele hakjes, want het oog wil tenslotte ook wat. Ze waren niet goedkoop, want van Tommy Hillfiger, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik had ze, dé laarzen voor Krakow. Bijna had ik ook nog een gewatteerd jack gekocht, maar daar was geen tijd meer voor. GELUKKIG!
Want wat de pret wél drukte was het informatieboekje over Krakow waar mijn vader diezelfde middag mee aan kwam zetten. Wisten jullie dat het in maart gewoon acht graden is in Krakow? ACHT GRADEN! Zo warm is het hier niet eens! Bovendien is dat nog maar de gemiddelde temperatuur, dus het zou theoretisch gezien nog gebeuren dat we in die week gewoon zonder jas over straat kunnen. Dat ik gewoon flauwval met mijn van top tot teen gewatteerde boots.
Oké, ook zonder Poolse vorst zijn die laarzen leuk. Ik ben er evengoed blij mee. Ik ben gelukkig niet alléén maar praktisch ingesteld, ik had óók gewoon zin om een paar hippe laarzen te kopen. Zoals ik al zei, het oog wil ook wat. Maar al dat op handen zijnde lenteweer in Krakow valt toch wel een beetje koud op mijn dak. Ik was er juist zo trots op dat ik het nuttige met het aangename had weten te verenigen. Ik ben niet echt een ervaren reiziger met zo'n enorme backpack en een afritsbroek, maar ik was toch maar mooi even perfect voorbereid op onze expeditie naar Polen. Ahum, niet dus.
Dat is dus les een als je naar een vreemd land gaat. De les die iedereen kent die verder is geweest dan de Ardennen, behalve ik. De eerste en belangrijkste voorbereiding is: lees je in over het land waar je naartoe gaat. En ga dan pas shoppen. Het bespaart je in elk geval het gevoel dat je een sul van een vakantieganger bent.
-
§ ¶
06 Jan 07 - 22:272007
Iedereen een heel gelukkig 2007 toegewenst!
-
§ ¶
